சிறைச்சாலை என்பது தண்டனை அனுபவிக்கும் இடம் மட்டுமல்ல; சட்டத்தின் ஆட்சிக்கும், மனித மாண்புக்கும் உட்பட்ட ஒரு அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் நிறுவனம். ஒருவரின் சுதந்திரம் நீதிமன்ற உத்தரவின்படி கட்டுப்படுத்தப்படலாம். ஆனால் அவரது மனித உரிமைகள், சுயமரியாதை, அடிப்படைத் தேவைகள் மற்றும் நியாயம் கேட்கும் உரிமை ஆகியவற்றை முழுமையாகப் பறிப்பதற்கு யாருக்கும் அதிகாரம் இல்லை.
தேனி மாவட்டச் சிறையில் இருந்து தப்பிச் சென்ற சிறைவாசி வெளியிட்டதாகக் கூறப்படும் காணொளி ஏற்படுத்திய அதிர்ச்சி!
தேனி மாவட்டம் தேக்கம்பட்டியில் உள்ள மாவட்டச் சிறையில் இருந்து கடந்த அக்டோபர் 26ஆம் தேதி ஒரே நேரத்தில் 17 விசாரணைக் கைதிகள் தப்பிச் சென்ற சம்பவம் தமிழகத்தையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. இந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து தப்பிச் சென்ற கைதிகள் அனைவரும் காவல்துறையினரால் மீண்டும் பிடிக்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னணியில் தற்போது எழுந்துள்ள சிறைக்குள் நடைபெறும் மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகள், சிறைத்துறையின் செயல்பாடுகள் மீதான பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளன.
சிறையில் இருந்து தப்பிச் சென்ற சிறைவாசி வெளியிட்டதாகக் கூறப்படும் காணொளியில், சிறைச்சாலைகளுக்குள் கைதிகள் எதிர்கொள்ளும் கொடுமைகள், அடிப்படை வசதிகளின் பற்றாக்குறை, கைதிகளின் கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான உரிமை மறுக்கப்படுவது, தங்களுக்குள்ள பிரச்சினைகளை அதிகாரிகளிடம் எடுத்துரைக்க முடியாத சூழல் உள்ளிட்ட பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையா, அவை எந்த அளவுக்கு நடைபெறுகின்றன என்பதை சுயாதீன விசாரணை மூலமாக உறுதிப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகியுள்ளது.
சிறைக்குள் சென்றுவிட்டால் மனித உரிமைகள் முடிந்துவிடுமா?
ஒருவர் குற்றவாளியாகத் தண்டிக்கப்பட்டிருந்தாலும், விசாரணைக் கைதியாக அடைக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவர் மனிதர் என்ற அடிப்படை உண்மையை எந்தச் சிறை நிர்வாகமும் மறந்துவிடக் கூடாது. நீதிமன்றம் ஒருவரின் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்தலாம். ஆனால் அவருடைய மனித மாண்பைச் சிதைக்கவோ, சட்டத்திற்கு முரணாக உடல் மற்றும் மனரீதியான துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கவோ யாருக்கும் உரிமை கிடையாது.
சிறைக்குள் கைதிகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைப் பற்றி வெளியே பேச முடியாத நிலை உருவானால், தங்களுக்கான நியாயத்தைக் கேட்க முடியாத சூழல் ஏற்பட்டால், புகார் அளிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மறுக்கப்பட்டால், அது சிறை நிர்வாகத்தின் வெளிப்படைத்தன்மை குறித்த மிக முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.
அடிப்படை வசதிகள் இல்லாத சிறைச்சாலைகள்; மனித மாண்புக்கு எதிரானதல்லவா?
கைதிகளுக்குத் தூய்மையான குடிநீர், தரமான உணவு, சுகாதாரமான கழிப்பறைகள், போதுமான உறங்கும் இடம், மருத்துவ வசதி, காற்றோட்டம் மற்றும் தனிநபர் சுகாதாரத்தைப் பேணுவதற்கான சூழல் ஆகியவை அடிப்படைத் தேவைகளாகும். இவை சலுகைகள் அல்ல; மனித மாண்புடன் வாழ்வதற்கான அடிப்படை உரிமைகள்.
தேனி மாவட்டச் சிறையில் 200 கைதிகளை மட்டுமே தங்க வைக்கும் கொள்ளளவு இருந்த நிலையில், சம்பவத்தின்போது 334 பேர் அடைக்கப்பட்டிருந்ததாகச் சிறைத்துறை வெளியிட்ட தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. நிர்ணயிக்கப்பட்ட கொள்ளளவைவிட 134 பேர் கூடுதலாக அடைக்கப்பட்டிருந்தது, சிறையின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கைதிகளின் வாழ்விடச் சூழல் குறித்து தீவிர ஆய்வு நடத்த வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
பேச்சுரிமையை அடக்குவது எந்தச் சட்டத்தின் அடிப்படையில்?
சிறைவாசிகள் தங்களுக்குள்ள குறைகளை எடுத்துரைப்பது, உணவு மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் குறித்துப் புகார் அளிப்பது, சிறை நிர்வாகத்தில் நடைபெறும் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது போன்றவற்றை ஒழுங்குமுறை விதிகளுக்கு உட்பட்டு செய்ய அனுமதிக்கப்பட வேண்டும். சிறை நிர்வாகத்தை விமர்சித்தாலோ, தங்களது உரிமைகளைக் கேட்டாலோ பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தால் அவை சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லக்கூடியவை அல்ல.
ஒழுங்கைப் பராமரிப்பது என்ற பெயரில் கைதிகளின் நியாயமான புகார்களையும் கருத்துகளையும் முற்றிலும் ஒடுக்க முடியாது. சிறைக்குள் நடைபெறும் தவறுகள் வெளியுலகிற்குத் தெரியக்கூடாது என்ற நிலைப்பாடு ஜனநாயகத்திற்கும் சட்டத்தின் ஆட்சிக்கும் முரணானது.
சிறைத்துறையைக் கண்காணிக்க வேண்டியவர்கள் யார்?
சிறைச்சாலைகளுக்குள் நடைபெறும் ஒவ்வொரு செயல்பாடும் முறையான கண்காணிப்புக்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். சிறைக் கண்காணிப்புக் காணொளிப் பதிவுகள், மருத்துவப் பதிவுகள், கைதிகளின் புகார் பதிவேடுகள், உணவு மற்றும் அடிப்படை வசதிகள் குறித்த ஆய்வுகள் ஆகியவை வெளிப்படையாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும். கைதிகளிடம் அதிகாரிகள் அத்துமீறி நடந்துகொண்டதாகப் புகார் எழுந்தால், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் விளக்கத்தை மட்டும் நம்பாமல், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாக்குமூலங்களையும் சுயாதீனமாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும்.
தேனி சிறையில் 17 கைதிகள் தப்பிச் சென்ற சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து ஒன்பது சிறைப் பணியாளர்கள் பணியிடைநீக்கம் செய்யப்பட்டதாகவும், விரிவான விசாரணைக்கு உத்தரவிடப்பட்டதாகவும் செய்திகள் வெளியாகியுள்ளன. ஆனால் பாதுகாப்புக் குறைபாடுகள் தொடர்பான விசாரணையுடன் மட்டும் இந்த விவகாரம் முடிந்துவிடக் கூடாது. சிறைக்குள் கைதிகள் எதிர்கொள்கிறார்கள் எனக் கூறப்படும் மனித உரிமைப் பிரச்சினைகளும் தனியாக விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.
அரசுக்கும் சிறைத்துறைக்கும் முன்வைக்கப்படும் முக்கியக் கேள்விகள்!
சிறைக்குள் கைதிகளுக்கு எதிராக உடல் மற்றும் மனரீதியான துன்புறுத்தல்கள் நடைபெறுகின்றனவா? அடிப்படை வசதிகள் முறையாக வழங்கப்படுகின்றனவா? மருத்துவ உதவி கேட்கும் கைதிகளுக்கு உரிய நேரத்தில் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறதா? சிறை நிர்வாகத்திற்கு எதிராகப் புகார் அளிக்கும் கைதிகள் பாதுகாப்பாகத் தங்களது குறைகளைத் தெரிவிக்க முடியுமா? சிறைக்குள் நடைபெறும் மனித உரிமை மீறல்களை வெளிக்கொண்டு வரும் வகையில் சுதந்திரமான புகார் விசாரணை அமைப்பு செயல்படுகிறதா?
இக்கேள்விகளுக்கு அரசு வெறும் அறிக்கைகளால் பதிலளிக்காமல், ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் வெளிப்படையான விசாரணை நடத்தி உண்மை நிலையை மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும்.
சிறை என்பது மனித உரிமைகளைப் புதைக்கும் இடமாக மாறிவிடக் கூடாது!
சிறைக்குள் அடைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் அனைவரும் குற்றவாளிகள் என்று முன்கூட்டியே முடிவு செய்துவிட முடியாது. விசாரணைக் கைதிகள் மீது குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் வரை அவர்கள் நிரபராதிகள் என்ற சட்டக் கோட்பாடு பொருந்தும். தண்டனை அனுபவிக்கும் கைதிகளுக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கும் அடிப்படைப் பாதுகாப்புகள் தொடர்ந்து பொருந்தும்.
சிறைக்குள் ஒழுங்கும் பாதுகாப்பும் அவசியம் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. அதே நேரத்தில் அந்த ஒழுங்கு மனித உரிமைகளை மீறுவதற்கான அதிகாரமாக மாறிவிடக் கூடாது. சிறைக்குள் நடப்பவை வெளியில் தெரியாது என்பதற்காக அங்கு நடைபெறும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கண்காணிப்பு இல்லாமல் இருக்க முடியாது.
தேனி சிறைவாசி வெளியிட்டதாகக் கூறப்படும் காணொளியில் முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையா என்பதை உரிய ஆதாரங்களுடன் விசாரித்து, தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து சிறைச்சாலைகளிலும் திடீர் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். கைதிகளின் புகார்களைப் பதிவு செய்ய சுதந்திரமான அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். மனித உரிமை மீறல்கள் உறுதி செய்யப்பட்டால் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.
சிறைக்கதவுகள் மூடப்படலாம்; ஆனால் மனித உரிமைகளுக்கான கதவுகள் ஒருபோதும் மூடப்படக் கூடாது!
